Το 2006 η κυβέρνηση της Ν.Δ. υπέπεσε στο βαρύτατο ατόπημα να αλλάξει το καθεστώς εκλογής των πανεπιστημιακών αρχών λίγους μόλις μήνες πριν από τις σχετικές εκλογές, με μια «τροπολογία με ονοματεπώνυμο», όπως είχε τότε χαρακτηριστεί. Η τροπολογία εκείνη είχε καταγγελθεί από την πανεπιστημιακή κοινότητα, επειδή αποσκοπούσε στον αποκλεισμό συγκεκριμένων υποψηφίων που δεν ήταν συμπαθείς στην τότε κυβέρνηση.
Καλώς ή κακώς, οι σημερινές πανεπιστημιακές αρχές εκλέχτηκαν για μια θητεία 4 ετών, χωρίς να έχουν το δικαίωμα επανεκλογής τους σε κανένα από τα κορυφαία όργανα διοίκησης. Γοητευμένοι όμως από την πανεπιστημιακή εξουσία, ορισμένοι από τους σημερινούς πρυτάνεις και κοσμήτορες διεκδικούν τη δυνατότητα επανεκλογής τους στο ίδιο ή και σε άλλο αξίωμα. Πιέζοντας τη σημερινή κυβέρνηση να επαναλάβει το ατόπημα της προκατόχου της και να μεταβάλει προεκλογικά τους κανόνες του παιχνιδιού, είτε τροποποιώντας τον σχετικό νόμο είτε και δίνοντάς του μια ευνοϊκή για τους ίδιους ερμηνεία.
Ευτυχώς, η σημερινή ηγεσία του υπ. Παιδείας αρνείται να υποκύψει στις πιέσεις. Δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι το καθεστώς εκλογής των οργάνων διοίκησης στα πανεπιστήμια δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο προσωπικών στρατηγικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
-->