Ευτυχώς που τα χρήματα που διεκδικούν οι αγρότες δεν υπάρχουν. Γιατί αν υπήρχαν και η κυβέρνηση ακολουθώντας την πεπατημένη τους τα έδινε, τα μεγάλα αγροτικά προβλήματα όχι μόνο δεν θα αντιμετωπίζονταν, αλλά αντίθετα θα ενισχύονταν περαιτέρω. Με αποτέλεσμα του χρόνου τέτοια εποχή τα μπλόκα να κόστιζαν στην εθνική οικονομία πολύ περισσότερο. Κι αυτό γιατί οι κρατικές παροχές δεν θεραπεύουν ούτε τη φθίνουσα αγροτική παραγωγή, ούτε τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές. Πολύ περισσότερο δεν μπορούν να ανατρέψουν την κατάρρευση της ελληνικής υπαίθρου, αφού συντηρούν το ίδιο αυτοκαταστροφικό μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης που υποβάθμισε το φυσικό περιβάλλον και επιδείνωσε την ποιότητα της ζωής στις αγροτικές περιοχές.
Και μόνον η παρατήρηση ότι στα μπλόκα δεν υπάρχουν οινοπαραγωγοί, μαστιχοπαραγωγοί ή κροκοπαραγωγοί, αλλά κυρίως παραγωγοί βαμβακιού, καλαμποκιού και σιταριού αρκεί, για να υποδείξει τις νέες κατευθύνσεις που πρέπει να ακολουθήσει η ελληνική γεωργία. Όπως και η παρατήρηση ότι ο πρωτογενής τομέας της οικονομίας χρειάζεται μια υγιή φυσική βάση για να αναπτυχθεί, αρκεί για να αναδείξει την «πράσινη» διέξοδο ως τη μόνη απάντηση στα γκρίζα αγροτικά αδιέξοδα.
Η ισχυρή λαϊκή εντολή που διαθέτει η κυβέρνηση Παπανδρέου και η εκφρασμένη θέλησή της για μια καινούργια αρχή, μπορούν να μετατρέψουν τα μπλόκα στη μεγάλη ευκαιρία για τον επαναπροσδιορισμό του αγροτικού ζητήματος. Με άξονες την αναδιάρθρωση της ημιθανούς αγροτικής παραγωγής, την αναγέννηση της τραυματισμένης ελληνικής γης και τη δημιουργία νέων οικονομικών ευκαιριών στην παρακμάζουσα ελληνική ύπαιθρο…
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
-->