Γιαννης Α. Μυλοπουλος

Στην εποχή του Διαδικτύου και της ηλεκτρονικής ενημέρωσης, με τη διακίνηση των πληροφοριών να μη γνωρίζει σύνορα, η εμμονή στη διανομή συγκεκριμένων μόνο συγγραμμάτων στους φοιτητές περιορίζει αδικαιολόγητα τους ορίζοντες της γνώσης. Το πέρασμα από το ένα και μοναδικό σύγγραμμα στην επιλογή ανάμεσα σε δύο ή περισσότερα προτεινόμενα δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σημερινής εποχής.

Το πρόβλημα δεν είναι ποιο από τα υπάρχοντα συγγράμματα προτείνει ο κάθε καθηγητής στους φοιτητές του ως βασικό εργαλείο για το μάθημα. Είναι απόλυτα αναμενόμενο, άλλωστε, ο κάθε διδάσκων να προτείνει το δικό του ή, έστω, κάποιο συγκεκριμένο σύγγραμμα που εμπιστεύεται περισσότερο. Το πρόβλημα είναι αν συγχρόνως, με το συγκεκριμένο σύγγραμμα που προτείνεται για τη διεξαγωγή του μαθήματος, οι φοιτητές έχουν τη δυνατότητα πρόσβασης και σε άλλα συγγράμματα που θα συμπληρώνουν ή και θα διευρύνουν τις γνώσεις τους, όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες του κόσμου. Για να συμβεί όμως αυτό, πρέπει να υπάρχουν ενημερωμένες βιβλιοθήκες, που να διαθέτουν πλούσιο βιβλιογραφικό υλικό και μάλιστα σε ποσότητες ικανές να ικανοποιήσουν τις ανάγκες όλων των φοιτητών.

Αυτό όμως σε μια χώρα όπου, λίγους μήνες πριν, η προηγούμενη κυβέρνηση αρνιόταν να χρηματοδοτήσει την ενημέρωση των βιβλιοθηκών είναι ακόμη ένα άπιαστο όνειρο…