Γιαννης Α. Μυλοπουλος

Η ιστορία της εξυγίανσης του Γερμανικού κολοσσού, της αεροπορικής εταιρείας Lufthansa, είναι γνωστή και διδακτική. Η διοίκηση της εταιρείας λίγα χρόνια πριν, μπροστά στα τεράστια οικονομικά αδιέξοδα που είχαν σωρευτεί και ενόψει της οικονομικής κρίσης που έπληττε τον τομέα των αερομεταφορών, πρότεινε στους εργαζόμενους δύο εναλλακτικά σενάρια εξυγίανσης. Το ένα προέβλεπε την απόλυση μεγάλου μέρους του προσωπικού. Το δεύτερο δεν προέβλεπε απολύσεις. Η αναγκαία μείωση των δαπανών θα προέρχονταν από την αναλογική περικοπή των αμοιβών όλων των εργαζομένων. Οι εργαζόμενοι επέλεξαν τη δεύτερη λύση, συμφωνώντας να εργαστούν για ένα διάστημα με μειωμένες αποδοχές. Η εταιρεία εφαρμόζοντας πιστά το πρόγραμμα εξυγίανσης κατάφερε να αποφύγει τη χρεοκοπία. Κι οι εργαζόμενοι δικαιώθηκαν απολύτως για το πνεύμα συνεργασίας και αλληλεγγύης που επέδειξαν σε δύσκολες ώρες…
Τα άδεια ταμεία που άφησε πίσω της η κυβέρνηση της ΝΔ φέρνουν σήμερα τη χώρα στο χείλος της καταστροφής. Η «μαύρη τρύπα» των 25 δις Ευρώ οφείλεται στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια τα έσοδα της χώρας κατέρρευσαν, ενώ οι δαπάνες για τη συντήρηση του σπάταλου και διεφθαρμένου κομματικού κράτους αυξήθηκαν υπέρογκα. Η σημερινή κυβέρνηση, προκειμένου να αποφευχθεί η χρεοκοπία, ζητά τη δίκαιη κατανομή των βαρών σε όλους. Ως απάντηση η αξιωματική αντιπολίτευση, κατ’ εξοχήν υπεύθυνη για την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας, ακροβατεί μεταξύ υπευθυνότητας και λαϊκισμού. Την ίδια ώρα τα κόμματα της αριστεράς αρνούνται να συνεργαστούν, προβάλλοντας το… εύκολο επιχείρημα να πληρώσουν εκείνοι που ευθύνονται για την κρίση. Μόνο που αυτούς που πράγματι ευθύνονται, τους εξέλεξε ως κυβέρνηση στο παρελθόν ο ίδιος ο ελληνικός λαός…
Το Γερμανικό παράδειγμα δεν φαίνεται να εμπνέει κόμματα και συνδικαλιστές. Βέβαια η Ελλάδα δεν είναι εταιρεία. Πολύ περισσότερο δεν είναι ούτε… Γερμανία. Τραύματα του απώτερου αλλά και του πρόσφατου παρελθόντος έχουν κλονίσει ανεπανόρθωτα την εμπιστοσύνη των πολιτών στις κυβερνήσεις. Επιπλέον, βαθειά ριζωμένες συντεχνιακές νοοτροπίες, αλλά και παλαιοκομμουνιστικής αντίληψης πολιτικές αγκυλώσεις συνηγορούν στην αντιμετώπιση του μακροπρόθεσμου οφέλους με όρους προσωρινών συμφερόντων.

Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ευτυχώς, αναπτερώνουν τις ελπίδες εξόδου από την κρίση. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών κλείνει τα αφτιά στις κομματικές και συνδικαλιστικές σειρήνες και δηλώνει ότι συμφωνεί με τα σκληρά, πλην αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Αρκεί βέβαια τα μέτρα αυτά να οδηγήσουν τη χώρα να πετάξει και πάλι με τα δικά της φτερά…